ΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΜΕΡΑΚΙ, ΜΙΑ ΧΑΡΑ, ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΤΟΥ.

Σας έχω πει ξανά νομίζω για το ψιλικατζή της γειτονιάς μου (παλιά ) επί δικτατορίας ήταν ο χαμογελαστός γνωστός χαφιές.
Ηξερε ποιός, τι, που, πως κλπ σαν κάθε καλός χαφιές.
Χρόνια είχα να σκεφτώ αυτή τη φιγούρα μέχρι που άρχισε να γίνεται τώρα το σούσουρο για τα μπλογκ.
Προσπαθώ να φανταστώ τους σύγχρονους χαφιέδες....
Πως να είναι άραγε? Εκείνη η παλιά κλασσική φιγούρα ήταν με κουρεμένο φανταρίστικο το μαλλί, με μαύρο μικρό μάτι σαν κουμπότρυπα, γλοιώδες χαμόγελο, κι ένα κομπόδεμα από φραγκοδίφραγκα κάτω από το στρώμα.
Οι σύγχρονοι χαφιέδες? Πως είναι άραγε?
Εχουν ακόμα το συνήθειο να θέλουν να σκοτώνουν κάθε υποψία χαράς μόλις τη δουν να γεννιέται?
Κάνουν πάντα περισσότερα ακόμα κι απ΄αυτά που τους ζητούν τ΄αφεντικά τους?
Στο πολιτισμό της κλειδαρότρυπας πρέπει επί τέλους να βρήκαν τη δικαίωσή τους..
Μην ξεχάσετε.
ΤΑ ΜΠΛΟΓΚ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΞΑΦΝΙΚΗ ΧΑΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ...